[bul_ion]

Dylemat narodził się wraz z pojawieniem się kilku nowszych filmów kontaktowych (m.in. film sAdama):
Sprawa z pozoru jest prosta - jeśli coś umiesz, to to pokaż. Im więcej rzeczy pokażesz - tym dłużej utrzymasz zainteresowanie widza. Im więcej rzeczy potrafiszz, tym jest lepszy.

ALE:

Czy tzw. contact juggling to nie jest, z założenia, forma gdzie kula jest w kontakcie z ciałem? Jakże więc ma się to do podrzucania kuli na prawo i lewo?
Niby fajnie, bo podrzucasz kulę sobie na głowę a dzieciaki robią "wooow", tylko czy nie jest to już zabijanie całej magii? Czy w tym momencie nie tracimy juz części uroku - "a ona jest na magnes?" ?

[Cyrik]

mysle ,ze jest to podyktowane tym ,ze wtoczenie kuli na glowe ( np z boku jest sporo trudniejsze a podrzut jes tu szybkim i duzo latwiejszym wyjsciem ale masz racje - cos wtedy znika - taki czar

[dzielny]

a ja jestem odmiennego zdania ostatnio, wieloma rzutami można wizualnie zwiększyć czynnik "wow" w rutynie, byleby trzymało się to w konwencji kontaktu (przypomnij sobie bulik swoja minę jak zobaczyłeś morgana na filmie w ostródzie który rzuca sobie piłke do top of the head). Rzucaj, skacz po niej, gryź jak trzeba, ważne żeby było twoje i żeby dobrze się bawić, bez tego nie ma progresu. kreatywnie kreatywnie

[sAdam]

Też nie mam nic przeciwko podrzucaniu. No ale wiadomo, to kwestia indywidualna, jaki styl preferujesz. Jak dla mnie podrzut to ciekawe urozmaicenie rutyny, pewien eksperyment, który może wyglądać imponująco. Są też przecież triki w samym kontakcie które wymagają podrzutu, pomijając już head catche (moim zdaniem efektowne:) ), to np. elevator - banalny, a robi wrażenie albo przerzuty z elbow stalla lewej ręki na prawą. Oczywiście można kombinować, podrzucić za plecami, złapać jakoś dziwnie. Zresztą, bulion isolation w pewnej mierze opiera się na rzucie , więc czemu nie eksperymentować dalej?
Myślę, że i tak każdy będzie ćwiczył to w czym czuje się najlepiej, ważne żeby się nie ograniczać, że np. contact to rama poza którą wyjść nie można, ale tworzyć tak jak każdemu najwygodniej, i rozwijać styl w tą stronę w którą cię ciągnie, tak myślę . Kreatywnie, kreatywnie, cytując dzielnego .

[bul_ion]

Zgadzam się, że kreatywnośc przede wszytskim... zwracam natomiast uwage na cos innego:

[JOGi]

Pytasz się gdzie leży granica... leży ona dokładnie tam gdzie ją sobie sam wyznaczysz bo jest to kwestia gustu i spojrzenia na to pod takim a nie innym kątem. Najśmieszniejsze jest to, że tak naprawdę nie da się ustalić sztywnych barier co należy do kontaktu a co nie bo dla jednych przykładowy wyrzut to będzie bezczeszczenie kontaktu a dla drugich jest to kontakt sam w sobie bo niby wyrzut jest ale przy początkowej fazie i końcowej ma ona kontakt z ciałem, jest balans itp. Ja osobiście nie lubię wyrzutów i niby to fajnie wygląda i jest trudne do zrobienia ale nie przekonuje mnie wystarczająco by się tym konkretnie zająć.

[dzielny]

rownie dobrze mozna zadac pytanie gdzie jest granica zonglowania, wyszystko to jest rzecza umowna
nie jestem za tym zeby zongowac akrylami, jedynie zauwazam, ze wole sobie rzucić akryl do glowy z z nogi niz polozyc go dlonia na punktcie - duzo efektywniejsze a w mojej opini jest to wciaz zonglerka kontaktowa. wszytsko zalezy od wyboru swojego stylu oraz wyboru drogi rozwoju

[Raziel]

To oczywiście wszystko kwestia gustu. Ale tak a propos czynnika 'WOW' w pokazie to może dobrym przykładem będzie świeżutki filmik Santiego z Altergrawitacji... ja padłem jak to zobaczyłem na żywo więc

http://www.youtube.com/watch?v=w8C-zLkK0LE

Są bardzo ciekawe przejścia z wykorzystaniem podrzutów i raczej nie psuje to 'konwencji kontaktu'. Z resztą tak jak powiedział Dzielny np na top of the head jakoś trzeba tego akryla wprowadzić... a raczej ciężko go tam wtoczyć

[JOGi]

[dzielny]